داستانک

« دستشو ببین ، بابا ! کمک میخواد ، داره غرق میشه ! »

« این که خنده نداره ، برو کمکش . »

« من ؟! »

« آره . دیگه مردی شده ای ، ماشاالله ! »

پسر لب فشرد و خنده فرو خورد ، با گامهای مطمئن پیش رفت ،

 دستکش را تا زد ، کنار جوراب جا داد و کشو را بست . »

دیگر دستی کمک نمی خواست !

                                              امیرمحمد اعتمادی

هدیه تولد

    ۱- من متولد ۹ دی ماه هستم و به همین مناسبت می خواهم به دوستان مجازی ام هدیه ای بدهم.

    ۲- دیروز  وبلاگ جدیدی باز کرده ام به نام حلقه ی مجاز ـ کارگاه شعر وقصه www.bel.blogfa.com

    ۳-منظور از حلقه ی مجاز : حلقه کنایه از تجمع ادبی است و چون تجمع ما مجازی است این اسم را برگزیده ام .

   ۴-حالا بروید بار دیگر متن بازی یلدای مرا بخوانید که متوجه بشوید آن ۱۰۰۳ دلیل چقدر به جا بود !

این همه گرفتاری برای خودم درست کردم  فقط  برای اینکه روز تولدم هدیه ای داده باشم. امیدوارم ارزش داشته باشد.

بازی یلدا

چند روز پیش رفتم وبلاگ ماهی سیاه کوچولو و یک گوشه اعترافکی نوشتم ( چون دعوت به بازی شده بودم . ) اما برخی دوستان خرده گرفتند و کنایه زدند که من در بازی یلدا هم تقلب کردم ! و به جای اعتراف ٬ جمله ای فلسفی و قلنبه سلنبه تحویل دادم.

اما من هنوز هم معتقد هستم چنین چیزی صحت ندارد . به همین دلیل لیست گناهان خود را ردیف می کنم که متوجه بشوید به هزار و یک دلیل حق با من است :

۱- من گاهی خیلی متقلب هستم و این گناهی است نابخشودنی .

۲- من گاهی خیلی صاف و ساده هستم و این ...

۳- من گاهی ... خیلی گوشه گیر هستم و این ...

۴- من ...         پر توقع... هستم و ...

۵- من ...          مغرور ... هستم و ...

۶- من ...          فروتن ... هستم و ...

۷- من ...          تنبل  ... هستم و ...

۸- من ...          باهوش... هستم و ...

۹- من ...          خشک و منطقی ... هستم و ...

۱۰- من ...        شوخ و بی خیال ...  هستم و ...

۱۱- من ...        بدعنق و خشن ...    هستم و ...

۱۲- من ...        بشاش و گشاده رو ... هستم و ...

... - ......

۱۰۰۱- من ...        غیرقابل پیش بینی هستم و ...

فصل مشترک این ۱۰۰۱ جمله می شود من ... هستم و این گناهی است نابخشودنی !

حالا دیدید من چقدر خشک و بشاش ٬ باهوش و خنگ ٬ تنبل و کوشا ٬ شوخ و بدعنق ٬ مغرور و فروتن و ... و ... هستم !

و نکته ی هزار و دوم :

من عاشق دختر های خوشگل هستم !!!!!!

 این یکی به عنوان حسن ختام این پست ماجرایی هم دارد :

یه بار پسرم پرسید « بابا ! تو چقدر از خانم ها خوشت می آید ؟! »

عیب کار اینجا بود که در حضور مادرش پرسید ! ناچار شدم تقلب کنم و کار را به خنده وشوخی برگزار کنم .

 گفتم « بزرگ بشی می فهمی ! »

و به خیر گذشت !

و هزار و سوم : من گاهی دروغگو هستم.

                             امیرمحمد اعتمادی

هفت نما

          « هفت نما »

                      ـ۱ـ   

            سفید پوشیده اند

                 خاک و ریگ باغ

                  برگ زرد و

                  چوب و چیل دار ...

          برف !

                    برف می بارد

                                       پرپر.

                       ـ۲ـ

             از گردن چنار پیر

             تا کاکل ژولیده ی دم جنبانکی

                             ـ که به کوچ نرفت ـ

                             قار قار عفن و آز فرو می ریزد . 

                        ـ۳ـ

             دم جنبانک  

                    بال خسته باز می کند و باز می بندد

                                                               و

                                                       نگاهی !    

                        ـ۴ـ

             چاییده سینه سرخ

                      کز کرده روی شاخه ی ترد بیدبن

                      چشم دوخته به تیر و تار پای چپر

                                      به چه می اندیشد ؟

                        ـ۵ـ

              پسرک ، پاورچین

                       پشت خم

                        ریگ تیزی و نگاهی رند ؛

                        خارش کف دست شگون دارد

                                    این تیر و این کمان !

                        ـ۶ـ

               سینه سرخ می داند

                              تیر می رسد بی گمان

                               ترسش در نگاه دودو می زند

                و

                     آواز سر می دهد

                     هم نوا با چیل چیل و لرز لرز دم جنبانک

                       ـ۷ـ

              از پس پرده ی پر پر سپید

                                  سیرسیر و جیرجیری !

              باد ؛

                  سرگشته می چرخد

              برف ؛

                   آشفته می ریزد

                            تار است آن گوشه ی چپر ...

                                                    امیرمحمد اعتمادی ۱/۱۰/۷۴