نی

  با نوای نی به دنیایی می رسم که نگو

  حالی دست می دهد که نپرس

  غزلی ...

                                                      وصف نی

   نی عجب سرو قدی بسته میانی دارد

                                                  نی عجب سبز سری سرخ زبانی دارد

   هفت بند قد سروش چه به وصف آرم من

                                                 هفت دریاست نه طرفی نه کرانی دارد 

   تا سرش سبز لبش بسته و ممهور بود 

                                                  تا به گل پای نه شوری نه  فغانی دارد

   چون  ببرند سرش نغمه سراید باری 

                                                    تا  ببینند حریفان  که چه جانی  دارد

   عشق  بلبل ز لب   گل  شنوید ای  یاران

                                                    لب  معشوق  عجب  نغز  بیانی  دارد

  باد در دست بود  جمله ی  هشیاران  را

                                                      با   دل  شیفتگان  راز  نهانی   دارد

  هر کسی در ره عشق آمد و دل دادی خوش

                                                     بختش آخر به سر آید که زمانی دارد

  نی  از  آن  دم  که  گرفتند  به  تیغی  جانش

                                                      ابدی  شد  نه  دگر  بار  خزانی  دارد

  نان  و  آبش نه ، که از باد مدد  می جوید

                                            وین عجب بین که چه توشی چه توانی دارد

   سخن عشق که از هر دو جهان بیرون است

                                                   نی به فتوای دَم اش شرح  عیانی دارد

  شعر پدرام نه در حوصله ی گوش تن است

                                                           جانب  بارگه  عشق  اذانی  دارد

                                    امیرمحمد اعتمادی